Czy można stworzyć dialog, między aktorami a publicznością? Prosta z pozoru historia, nad którą pracujemy (połączenie bajek Ezopa, Krasickiego i poezji Wisławy Szymborskiej), to nasz pomysł na możliwość ingerencji widzów w tworzony przez nas świat sceniczny. Chcemy sprawdzić, czy w teatrze warto eksperymentować i ryzykować. Uczestniczki warsztatów teatralnych przygotowują się do nowego spektaklu. Zarówno one jako aktorki i widzowie, jako świadkowie nowego wydarzenia nie są w stanie przewidzieć w jaką stronę pójdzie nasz pokaz. Wierzymy, że to nowe doświadczenie wzbogaci nasz warsztat sceniczny, przez co staniemy się nieco mądrzejsi w kolejnych działaniach. Bo na scenie jak i w życiu „nic dwa razy się nie zdarza”.