Od pierwszych minut było jasne, że to nie będzie zwykły wieczór ze stand-upem. Pan Tomasz Jachimek wszedł na scenę z niebywałą energią, a publiczność została natychmiast wciągnięta w jego świat. Podczas występu komik nie ograniczał się tylko do opowiadania historii z własnego życia. Sporą część programu poświęcił swoim obserwacjom ludzi – a jak sam przyznał, po tylu latach jeżdżenia z występami po całej Polsce, człowiek zaczyna patrzeć na publiczność trochę jak… badacz terenowy. Tyle że zamiast mikroskopu ma mikrofon.

Komik z właściwą sobie lekkością przeskakiwał między tematami – od relacji międzyludzkich, przez przygody dnia codziennego, aż po różne dziwactwa współczesnego świata. Każda historia była podana z charakterystycznym dla niego dystansem i błyskotliwą puentą. Tomasz Jachimek ma tę rzadką umiejętność, że nawet najbardziej zwykła sytuacja – jak rozmowa w pociagu czy rodzinne sytuacje – w jego wydaniu zaczynają brzmieć jak materiał na komediowy blockbuster.

Publiczność reagowała dokładnie tak, jak powinna – najpierw uśmiech, potem śmiech, a chwilami już prawdziwe salwy. Co kilka minut ktoś na widowni wybuchał tak głośno, że reszta sali automatycznie dołączała, jakby to był dobrze zsynchronizowany chór śmiechu.

Najlepsze w tym wszystkim było jednak to, że Jachimek nie tylko rozśmieszał, ale też sprytnie przemycał drobne refleksje o rzeczywistości. Oczywiście trafne – mistrz celnej puenty!

Podsumowując: niedzielny występ był jak dobra rozmowa ze znajomym, który ma fenomenalne poczucie humoru i wyjątkowy talent do obserwowania świata. Tyle, że zamiast przy kuchennym stole – odbyło się to na scenie, a zamiast kilku znajomych śmiało się całe audytorium. Dziekujemy Panu Tomaszowi za ten wyjątkowy czas, a publiczności za obecność